©2019 door Podium de Stadstaat

Wat de VVD kan leren van de houdbaarheid van plastic

September 6, 2018

Als politieke partijen producten zouden zijn in een bouwmarkt is de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie een product van enorm flexibel en buigzaam soort plastic. Makkelijk om mee te werken en het gaat lekker lang mee. Duurzamer dan het staal van de PvdA dat op termijn roestvlekken krijgt of het gerecyclede licht ontvlambare tropisch hardhout van GroenLinks.

Maar hoe soepel ook, wie te lang buigt vindt vanzelf zijn of haar breekpunt.  

 

De liberalen staan algemeen bekend als goedlachse positieve mensen, die vrij losjes omgaan met hun principes. ‘Vrijheid blijheid, toch?’ Het ene materiaal is buigzamer dan het andere, maar de VVD is misschien wel het meest buigzaam. Het zijn flexibele mensen met een ‘breekpunt’ dat dieper ligt dan een yogaleraar in de downward facing dog.

  • Wat extra euro’s naar Griekenland? Helaas ingehaald door de internationale politieke realiteit.

  • Wel of geen bonnetje gekregen na een deal? Welke kniesoor let er op deze details?

  • Geen afstand gedaan van je ondernemersbelangen als kamerlid? Mierenneuken op de vierkante millimeter, we hebben juist meer ondernemers nodig in de politiek!

  • Te veel nevenfuncties en getroebleerde loyaliteit? Kwaliteit is nou eenmaal schaars!

  • Nee, ik was toch niet in die Datsja van Vladimir, maar ik was er wel dichtbij!

  • Suriname een failed state? Hmm ja...ik vind dit eigenlijk nog steeds, maar als het moet zeg ik wel sorry.

 

 

 

Bij plastic kan het soms leuk zijn om te proberen hoe ver je het kan buigen tot het breekt. Dit zegt wat over de flexibiliteit en bruikbaarheid van het materiaal. De VVD heeft zich gepresenteerd als een zeer buigzaam product. Bruikbaar in diverse samenstellingen en makkelijk te combineren; rechts, links, progressief, conservatief. Lang houdbaar ook, dat is mooi meegenomen. Maar onder hoge druk kan toch zichtbaar worden waar het breekpunt van het product ligt en waar de flexibiliteit eindigt. Bij de VVD wordt nu duidelijk dat het afschaffen van de dividendbelasting een breekpunt is. Een breekpunt zo belangrijk dat de overige coalitiepartijen het moeten slikken; de ChristenUnie noemde het dan ook een ‘meloen’.  Zo belangrijk zelfs dat het ondanks hevige maatschappelijke kritiek doorgedrukt wordt met de zegen van ‘Teflon Mark’.


Het zegt veel over de moraal van de VVD dat juist dit onderwerp een intern breekpunt is. Gezien het maatschappelijk onbegrip en het gebrek aan democratische inspraak in deze keuze ben ik benieuwd of het afschaffen van de dividendbelasting ook een politiek breekpunt wordt voor de partij. Of is de kiezer net zo flexibel en buigzaam als de VVD?

 

 

Please reload

Our Recent Posts

Podcast: #hashtech 2, de after

September 12, 2018

Dit stuk heeft de saaiste boodschap ooit

September 12, 2018

Wat de VVD kan leren van de houdbaarheid van plastic

September 6, 2018

1/1
Please reload

Tags